Het ijsje is niet op een bepaalde datum ontstaan of ontdekt. Het woord “roomijs” vloeit voort uit de Renaissance tijd toen chef-koks aan de zoete en op ijs gebaseerde desserts room begonnen toe te voegen. Oorspronkelijk noemde men dit product “ijsroom”, maar door de eeuwen heen veranderde dit in roomijs als het meest populaire recept.

Het is verrassend voor vele mensen om te vernemen dat sorbet als alternatief diepvriesdessert en naar de moderne trends als lichter & gezonder ervaren, een veel oudere geschiedenis heeft dan het alom gekende roomijs.

Het was de Romeinse Keizer Nero die in de eerste eeuw voor Christus sneeuw uit de bergen liet brengen en daarin fruit, wijn en honing liet vermengen.

Ook Azië heeft een vooraanstaande plaats in de geschiedenis van de eerste bevroren desserts. Aan het einde van de 13e eeuw kwam Marco Polo terug van een Azië reis met recepten van bereidingen gemaakt van sneeuw, vruchtensap en fruitpulp.

Een keerpunt in de ijsbereiding werd bereikt toen men melk, eieren, suiker en smaakstoffen ging gebruiken, waardoor er een romig en smeuïg mengsel ontstond.
Aan het Franse hof van Lodewijk de 14e was dit ijs het toppunt van culinaire luxe!

In de 17de eeuw werd ook de basis gelegd van de ijsmachine, “sorbetière” genoemd: men nam twee emmers van hout of tin waarbij de ene emmer in de andere stond. Het ijsmengsel werd bereid in de kleinste emmer en de ruimte tussen de twee emmers werd opgevuld met blokken ijs en zout.
Nadat de ingrediënten vermengd waren, bleef het mengsel enige tijd in de emmer staan en klaar was het ijs voor consumptie!

Hoe kwam men in de zomer aan die blokken ijs, ook wel ijsheuvels genoemd?
Eeuwen geleden ontdekte men dat ijs gemaakt en opgeslagen kon worden door ‘s winters sneeuw op te hopen in kuilen in de grond, welke vervolgens bedekt werden met stro en eikentakken die het geheel goed isoleerden waardoor men in de zomer over lekker verkoelende ijsheuvels kon beschikken. Deze bereiding ging zo door tot in de 19de eeuw toen de moderne ijsmachine werd uitgevonden. Die werd zo verfijnd dat ze gebruikt kon worden voor massale productie van ijsjes.

In de 20ste eeuw werden nog betere productietechnieken ontwikkeld, kwam er meer smaakvariatie en werden de hygiëne voorzorgen sterk verbeterd waardoor het overheerlijke ijsje tot één van de beste desserts ter wereld gepromoveerd!